Odrobina teorii i historii

HTML (Hypertext markup language), czyli Hiperterkstowy język znakowania jest językiem służącym do znakowania dokumentów publikowanych w Internecie. Taki dokument napisany w HTML-u to nic innego jak zwykły plik tekstowy zapisany z rozszerzeniem .htm lub .html. Składa się na niego właściwy tekst (wyświetlany w przeglądarce) oraz znaczniki HTML, które definiują format zawartości. Informacje przekazane przez znaczniki przekładają się bezpośrednio na wygląd strony WWW w oknie przeglądarki. HTML pozwala na formatowanie tekstu, kreślenie linii, dołączanie grafiki, dźwięków i filmów video oraz zachowywanie całości w zbiorach tekstowych ASCII, zrozumiałych dla wszystkich komputerów. Naturalnie jeżeli dokument HTML nie zostanie odczytany przez specjalny program nazywany przeglądarką (ang. browser), wygląda on jak tekst z porozrzucanymi znakami mniejszości i większości. Przeglądarka interpretuje znaczniki języka HTML i pokazuje sformatowany już dokument na ekranie.

HTML powstał w 1990 roku, zaprojektowany przez pracownika laboratorium badawczego CERN, Tima Bernersa-Lee. Wersja ta zawierała kilkanaście prostych poleceń, które zapewniały przekazanie treści dokumentu. W miarę jak rozwijał sie standard pojawiały się następne elementy definiujące także wygląd strony - zostało to wymuszone powstaniem przeglądarek graficznych (pierwsza taka przeglądarka pojawiła się we wrześniu 1993 roku). HTML umożliwia zapis dokumentu w sposób niezależny od platformy sprzętowej i systemu operacyjnego - to jego główna zaleta. Założeniem HTML-a jest prostota, zarówno w przyswajaniu języka jak i realizacji. Umożliwia także rozszerzenie standardowych funkcji poprzez współprace z niestandardowymi obiektami. Dokumenty HTML mogą zawierać połączenia (ang. links) do innych dokumentów HTML lub praktycznie czegokolwiek dostępnego w sieci Internet.

Dzisiaj w HTML-u możliwe jest bogate formatowanie tekstu, wstawianie grafiki, dźwięku i animacji do dokumentu, czy tworzenie rozbudowanych formularzy. Oficjalne prace nad HTML prowadzone są w ramach organizacji World Wide Web Consorcium (W3W), lecz rozwój standardu wyznaczany jest zmianami, jakie wprowadzają do swoich produktów firmy Netscape (początek firmy marzec 1994r.) i Microsoft. Nowe wersje wymyślano w trakcie sieciowych dyskusji dostępnych dla każdego. Następnie były one analizowane , omawiane, wybierane i publikowane przez W3W (kierowanej przez Laboratory for Computer Science z Massachusetts Institute of Technology oraz francuską instytucję techniczną INRIA, we współpracy z CERN-em). Standardy jakie obowiązywały to:

• 1995 r. HTML 2.0
• 1996 r. HTML 3.2

Obecny standard HTML 4.0 został wprowadzony pod koniec grudnia 1997 roku. Nowe cechy języka pozwalają m.in. na konstruowanie dynamicznie zmieniających się stron WWW (rozszerzenie to ujmuje się nazwą DHTML - Dynamic HTML), wprowadzenie ramek, rozbudowanych formularzy i wersji dokumentów w kilku językach. Mimo specyfikacji języka przeglądarki firm Netscape i Microsoft w nieco różny sposób interpretują co niektóre polecenia HTML, często jest to przyczyną rozbieżności w wyglądzie stron WWW w każdej z nich. Nadal występują w obydwu rozszerzenia, które nie są opisane w oficjalnej wykładni HTML, przez co strony WWW stają się mniej uniwersalne. Żadna przeglądarka nie obsługuje wszystkich rozszerzeń pozostałych.