Połączenia zwane hiperłączami są bardzo ważną częścią stron WWW. Połączenie to  wskazanie innego miejsca. Kliknięcie na takim wskazaniu przenosi użytkownika do docelowego miejsca, przy czym może to być na tej samej stronie, lub stronie w ramach tego samego, złożonego dokumentu, a nawet stronie na drugim końcu świata. Użytkownik nie musi wiedzieć, że powiązane ze sobą tematycznie informacje znajdują się w miejscach oddalonych od siebie nawet o tysiące kilometrów. Najważniejsze jest ich tematyczne powiązanie, a nie lokalizacja.

Połączenie musi składać się z trzech części: miejsca przeznaczenia, etykiety oraz okna docelowego. Pierwsza część służy do określenia tego, co stanie się po wybraniu połączenia przez użytkownika - takie połączenie może być ilustracją, filmem video lub dźwiękiem, może otworzyć nową stronę, czy uruchomić ściąganie pliku. Jeśli połączenie jest do tej samej strony, na której się znajduje, wtedy nazywa się odnośnikiem. Miejsce przeznaczenia zostaje określone poprzez wpisany adres URL, dla użytkownika widoczny jedynie w pasku statusu przeglądarki. Dalej następuje etykieta, która może być tekstem, ilustracją lub obojga naraz. Często ostatnia część połączenia - docelowe okno, jest ignorowana przez przeglądarki. Określa ono sposób wyświetlenia miejsca przeznaczenia (może być oknem lub ramką, w której połączenie zostanie otwarte).

Budowa połączenia wygląda następująco:

Aby utworzyć połączenie do innej strony WWW należy użyć struktury:

<A HREF="adres URL">ETYKIETA</A>, gdzie zamiast ETYKIETY wpisywany jest tekst informujący o połączeniu, np. Kliknij tutaj.

Przykład:

<A HREF=http://www.onet.pl>Kliknij by połączyć się z serwerem Onet</A>

Kliknij by połączyć się z serwerem Onet

UWAGI:
• Serwery zwracają uwagę na wielkość liter w adresach URL, dlatego należy używać w nich małych liter.
• Etykiety mogą być formatowane znacznikami tekstu.

Odnośniki (tak zwane kotwice - od ang. anchor) różnią się od zwyczajnych hiperłączy tym, że wskazują one połączenie do określonej części tej samej strony, np. na dół lub na górę. Nazwa tworzonego odnośnika musi być zapisana w cudzysłowach, jeżeli składa się z więcej niż jednego słowa.

<A NAME="nazwa odnośnika">ETYKIETA</A>, gdzie: nazwa odnośnika identyfikuje daną część strony.

<A HREF="#nazwa odnośnika">ETYKIETA</A>

UWAGI:
• Można wskazać odnośnik w innym dokumencie HTML: <A HREF="adres URL#nazwa odnośnika">

Istnieje możliwość wybrania, w jakim oknie przeglądarki ma się otworzyć połączenie. Służy do tego atrybut TARGET umieszczany wewnątrz definicji polecenia.

TARGET=miejsce, gdzie miejsce to nazwa okna, w którym dana strona ma się otworzyć

Przykład:

<A HREF="przyklad.html" target="druga">przykładowe połączenie</A>

Połączenie można otworzyć w nowym oknie po wpisaniu wartości _blank w atrybucie TARGET.

Nie trzeba w każdym hiperłączu wskazywać okna docelowego, zamiast tego może być ono wskazane domyślnie w sekcji HEAD w znaczniku BASE.

Nawet jeżeli jest określone domyślne okno docelowe nie przeszkadza to w ustaleniu połączenia dla innego okna poprzez atrybut TARGET w jego definicji.

Połączenia mogą odnosić się nie tylko do innych stron WWW, inne możliwości to:

• dokument HTML, txt: <A HREF="plik.html"></A>

  Przykład:

  przyklad.html

• plik: <A HREF="plik.zip"><A>

  Przykład:

  kurs.zip

• adres URL: <A HREF="htttp://www.strona.pl"></A>

  Przykład:

  www.onet.pl

• adres FTP: <A HREF=ftp://ftp.serwer.pl></A>

  Przykład:

  ftp.wp.pl

• adres e-mail: <AHREF=mailto:adres@poczty.pl></A>

  Przykład:

  Napisz do mnie

• adres grup dyskusyjnych: <A HREF=news:pl.news.group></A>

  Przykład:

  pl.biznes

Jak widać można się odwoływać praktycznie do wszystkiego, a przeglądarka pokaże wynik lub zaproponuje zapisanie na dysku danego obiektu np. pliku.

Aby urozmaicić wygląd połączenia można dodać do niego obrazek. Po kliknięciu na ilustracje użytkownik "przeskoczy" do strony docelowej. Takie połączenie tworzy się wpisując pomiędzy znacznikami połączenia <A HREF....</A>, znaczniki definicji obrazka.

UWAGI:
• Obrazek wpisany w hiperłączu jest otoczony ramką, aby ją zdefiniować należy użyć atrybutu BORDER w definicji obrazka <IMG SRC="obrazek" BORDER=2>.

Dowolny obrazek można wykorzystać do utworzenia hiperłącza. Co ciekawsze taką ilustrację można podzielić na kilka części, które będą połączeniami do innych stron. Aby nie deklarować połączeń dla każdej części osobno istnieje możliwość zbudowania mapy odsyłaczy. Deklaruje się ją znacznikiem MAP, który posiada następujące atrybuty:

• href="" - definiuje połączenie.
  
• coords="" - definiuje współrzędne krańcowych punktów aktywnego obszaru.
  
• shape="" - określa kształt aktywnego obszaru; do wyboru są:
  
  • circle - koło
  • rect - kwadrat
  • polygon - wielokąt
  
  
• titles="" - jest to odpowiednik ALT jak przy wstawianiu ilustracji.

Obrazek jest umieszczany w standardowy sposób, jedynie dodajemy do znacznika IMG atrybut usemap="#nazwamapy".

Przykład:

Kliknięcie na fioletowy kwadrat oraz różowy okrąg spowoduje otwarcie połączeń w nowych oknach przeglądarki.

Standardowo połączenia mają następujące kolory: niebieski, czerwony (połączenie aktywne), granatowy (połączenie odwiedzone).  Do zmiany nieodwiedzonego połączenia służy atrybut LINK, do już odwiedzonego VLINK, a do uaktywnionego ALINK. Wszystkie używane w ramach znacznika BODY.  Atrybuty te mogą przyjmować wartości kolorów.

Przykład:

<BODY LINK="yellow" VLINK=green>